Devamp Javu: Συνέντευξη με τέσσερις βρικόλακες

0 14

Συνέντευξη: Σάντρα Δημητρέλου, Λαμπρίνα Μπουτεράκου για το mudtimes.gr

Ίσως και να ‘χεις πια βαρεθεί να διαβάζεις για ψυχεδελικά συγκροτήματα από την Ελλάδα. Η τοπική σκηνή βρίθει τα τελευταία χρόνια από δαύτα, σίγουρα. Οι Devamp Javu, όμως, δεν είναι απλά μία ακόμη ψυχεδελική μπάντα. Εμφανίστηκαν στα μουσικά δρώμενα πριν από σχεδόν ένα χρόνο και, παρότι κινούνται σ’ αυτούς τους ρυθμούς, επιφυλάσσουν πολλές ιδιαιτερότητες, τόσο μουσικές όσο και στιχουργικές. Ακούγοντας τα κομμάτια τους και βλέποντας τους επί σκηνής, καταλαβαίνεις ότι ο καθένας εκπέμπει διαφορετική ενέργεια και χρώμα, πράγμα που όμως τελεί σε μια δυναμική συνοχή. Λίγο πριν τους δούμε λοιπόν, το Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου, ν’ ανοίγουν τη συναυλία των La Femme στην Τεχνόπολη, στα πλαίσια του Plisskën Festival, επιστρατεύσαμε τους τέσσερις βρικόλακες, Κωνσταντίνο Κωνιό, Κωνσταντίνο Στεργίου, Χρήστο Μηταρά και Χρήστο Μπεκίρη, σε μια συνέντευξη γνωριμίας. Βάλτε παράλληλα το βίντεο να παίζει και, προειδοποιούμε, θα σφυρίζετε το ρεφρέν του «Χορού» για δυο-τρεις μέρες- τουλάχιστον.

Λ: Πρώτη και κλασική ερώτηση που δε θα μπορούσαμε ωστόσο ν’ αποφύγουμε, δεδομένου ότι είστε μια μπάντα που «γεννήθηκε» πριν όχι πολύ καιρό: Πώς προέκυψε το όνομα;

 

Κωνσταντίνος: Το όνομα της μπάντας βγήκε στην τότε κρυψώνα που είχα στην Καλλιδρομίου, καθώς άκουγα το “Billy Not Really” των Death Grips. Μέσω των στίχων “Every movement after sudden movement / Déjà-vu abducting” και μιας λόξας για τους βρικόλακες, ήρθε το Devamp Javu. Αν του έδινα κάποιο νόημα θα ήταν το εξής: Ποτέ δε µπορείς να είσαι σίγουρος για το ποιος σου ρουφά το αίμα, μεταφορικώς.

 

Σ: Όλοι σας έχετε υπάρξει και σε άλλες μπάντες παλαιότερα και στις περισσότερες όλοι μαζί και πάλι (Eye Level, Stereovoid). Ήταν μπάντες που και εκεί είχατε συνθέσει εσείς την μουσική. Ωστόσο, δεδομένης της τωρινής ηλικίας και εμπειρίας, θεωρείτε τους Devamp Javu το σημείο αναφοράς για το ξεκίνημα;
Λ: Έχοντας δηλαδή φάει με το κουτάλι απ’ τις ιδιαιτερότητες και τις παθογένειες της τοπικής σκηνής, τι μάθατε και τι δε θα ξανακάνατε ως Devamp Javu;

 

Το Devamp Javu είναι το σημείο αναφοράς για τη συνέχεια της συμβίωσης και της συνεργασίας μας. Έχοντας ζήσει και συνεργαστεί για μερικά χρόνια, συνεχίζουμε να θέλουμε να ανακαλύπτουμε ο ένας τον άλλον σαν μουσικοί και σαν άνθρωποι. Περί ελληνικής σκηνής, έχουμε ακόμα πολλά χρόνια μπροστά μας για τις παθογένειες και τις ιδιαιτερότητές της. Αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι όσο πιο συνειδητά αντιλαμβάνεται η μπάντα το υλικό της και τον σκοπό της, απλά χρειάζεται να βρει/επιλέξει τον τρόπο που θα κινηθεί μπροστά σε ένα σκηνικό που εμπεριέχει έντονα και το φαίνεσθαι και την αλήθεια του.

 

Λ: Νομίζω πως είναι κάπως αδόκιμο να ζητάς από έναν μουσικό να βάλει στη δουλειά του την ταμπέλα ενός είδους, κι έχω παρατηρήσει πως συχνά κάτι τέτοιο του ‘ναι ούτως ή άλλως λίγο-πολύ αδιάφορο. Γι’ αυτό και θα το θέσω ως εξής: Σε ποιους θα λέγατε ότι απευθύνεται η μουσική των Devamp Javu; Και δεν εννοώ απαραίτητα μουσικά, δηλαδή «στους λάτρεις του χ ή του ψ μουσικού είδους».

 

Στους ασταθείς και τους διαυγείς. Σε αυτούς που βαλτώνουν και διψάνε για ζωή! Με απλά λόγια στην νιότη. Η νιότη βρίσκεται σε κάθε ηλικία.

 

Λ: Μπήκατε στο στούντιο έχοντας προαποφασίσει ότι θα κινηθείτε σε ψυχεδελικούς γενικά ρυθμούς, ή ξεκινήσατε από μια διαφορετική ή ακόμα και «άγραφη» βάση που σταδιακά κατέληξε σ’ αυτό που είναι σήμερα;

 

Πριν ξεκινήσουμε καν να παίζουμε, είχαμε στο μυαλό μας γενικά το ψυχεδελικό στοιχείο σαν αφετηρία. Όταν αρχίσαμε να τζαμάρουμε, μόνη κατεύθυνση ήταν οι συναισθηματικές φορτίσεις του καθενός εκείνη την ώρα. Η βάση που έχουμε είναι η χημεία μεταξύ μας σαν οργανοπαίχτες, όλο το άλλο ήταν αφημένο στην τύχη του.

 

Σ: Η σύνθεση των κομματιών ακούγεται αρκετά περίτεχνη. Από την άλλη, όμως, φαίνεται πως ο καθένας σας έχει παίξει ακριβώς αυτό που είχε στο μυαλό του και με ένα μαγικό τρόπο όλα δένουν μεταξύ τους. Αυτό είναι κάτι που βγαίνει πηγαία;

 

Στο συγκεκριμένο σχήμα αφεθήκαμε τελείως ελεύθεροι και για ένα χρόνο απλά τζαμάραμε, πριν αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι έχουμε κομμάτια. Όσο περνάει ο καιρός χτίζουμε αυτό το συλλογικό υποσυνείδητο που είναι και το πηγαίο.

 

Λ: Η επόμενη ερώτηση είναι για τον Κωνσταντίνο, που γράφει τους στίχους. Ο Jim Morrison, επηρεασμένος από τον Arthur Rimbaud, έγραφε ότι το άτομο πρέπει να αισθανθεί κάθε είδους «κίνδυνο», προκειμένου να γνωρίσει και να καλλιεργήσει την ψυχή του κι εν τέλει τον κόσμο. Αυτό μου ‘ρχεται στο μυαλό όταν στη «Χαρμολύπη» σ’ ακούω να τραγουδάς «Μίσησε, πόνα, χτύπα / Νιώσε το εύρος του εαυτού σου», και στο «Χορό» το αγαπημένο μου «Για να μη φοβάσαι, τρόμαξε λίγο ακόμα». Για το υποκείμενο των στίχων, ενώ είναι αυτή ακριβώς η αναζήτηση που διακρίνει τον «ζωντανό» από τον «νεκρό», δεν παύει να ‘ναι μάταιη. Μίλησέ μου γι’ αυτήν την ιδέα πίσω απ’ τους στίχους και τις όποιες επιρροές σου.

 

Κωνσταντίνος: Επηρεασμένος από φιλοσοφίες του Nietzsche, του Αξελού, του Πετρόπουλου και του Καζαντζάκη, γράφω τα λόγια που θέλω να διαβάσω ή έστω που θα ‘θελα να μου πει κάποιος. Η κύρια ιδέα πίσω από τους στίχους είναι η κατανόηση των αντιφάσεων που συναντάμε πρώτα στον εαυτό μας και μετέπειτα έξω από εμάς. Μια τέτοια αναζήτηση του εαυτού μας δεν μου είναι μάταιη αν ευσυνείδητα αντιληφθούμε πως είμαστε ικανοί για αγάπη/μίσος, φώς/σκοτάδι, καλό/κακό. Βρισκόμαστε σε συγκρούσεις εσωτερικές και εξωτερικές, μη λαμβάνοντας υπόψιν πως η ζωή στέκεται τελείως ανοιχτή και ασαφής. Θέλω να πω πως πάντα εμείς κάνουμε κουμάντο για εμάς. Όπως μας θέλουμε, θα μας έχουμε. Νεκροί/ζωντανοί, εμείς επιλέγουμε. Και επειδή είμαστε πλάσματα με αισθήματα και εκλογικεύσεις, προτείνω στη νιότη (διότι σε αυτή θέλω να απευθύνομαι) πως για να μην φοβόμαστε, ας τρομάξουμε λίγο ακόμα και ας βρούμε επιτέλους την δύναμη να κοιτάξουμε το φόβο στα μάτια και να πούμε: «Κέρνα με κι άλλο. Αντέχω.»

 

Σ: Ομολογουμένως, η ψυχεδελική μουσική, είναι αρκετά δημοφιλής τα τελευταία χρόνια στην ελληνική σκηνή. Παρόλα αυτά, εσείς δώσατε μια διαφορετική αισθητική και διάσταση, συμπληρώνοντας με ελληνικό στίχο. Αυτό νομίζετε ότι περιορίζει λίγο το κοινό σας;

 

Δεν ξεκινήσαμε τη μπάντα με συγκεκριμένες προσδοκίες από τον κόσμο. Τα πρώτα κομμάτια γράφτηκαν στα αγγλικά μέχρι που σε κάποια φάση όλα άλλαξαν σε ελληνικά. Το υλικό που συνθέτουμε απευθύνεται πρώτα στη νιότη του ελληνικού κοινού και μετέπειτα στη νιότη όλου του κόσμου. Διανύουμε μία μεταβατική περίοδο στην μουσική, που πλέον το κοινό είναι πιο δεκτικό ως προς τη γλώσσα και τα παραδοσιακά στοιχεία κάθε λαού. Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο καθένας για τους στίχους, είναι ένα μέσο για να μεταδώσει αυτό που έχει μέσα του. Συγκεκριμένα με εμάς, αν χρησιμοποιούσαμε αγγλικό στίχο, θα στεκόμασταν πιο απρόσωποι.

 

Σ: Λένε ότι η έμπνευση είναι κάτι που μπορείς να το αντλήσεις από οτιδήποτε. Μερικές φορές, χρειάζεται να πιεστείς σωματικά και ψυχικά για να αποτυπώσεις σωστά την αρχική ιδέα. Πείτε μας, λοιπόν, ποιο είναι το πιο ασυνήθιστο πράγμα που σας έχει εγείρει την διάθεση και πώς καταφέρατε να του δώσετε σώμα μετά μουσικής;

 

Το ζήτημα της έμπνευσης για κάθε κεφάλι διαφοροποιείται, καθώς είναι ζήτημα μεταφυσικό. Στον Φάουστ υπάρχει η εξής φράση: «Για έμπνευση τι βγαίνει να μιλείς, ποτέ δεν θα τη βρεις όσο διστάζεις. Άμα το θέλεις να ‘σαι ποιητής, την ποίηση πρέπει να προστάζεις.» Από μία άποψη λοιπόν, είναι ωραίο να κατέχεις πραγματική τεχνική του νευρικού και μυϊκού συστήματος σου, ώστε να έρθει αυτή η μούσα από το σύμπαν και να σε κεράσει την τεράστια ιδέα που μετά θα την κάνεις ένα κομμάτι/σχέδιο/ποίημα ή οτιδήποτε. Έχει πολύ ζουμί η ερώτηση. Για εμάς λοιπόν, πέρα από κείμενα, πίνακες, ταινίες, το ασυνήθιστο συμβάν που μας έχει εγείρει, είναι το να καθόμαστε αρκετές ώρες και να παρατηρούμε το πώς μία βατομουριά σιγά-σιγά εξελίσσεται σε ένα φιλικό κεφάλι ελαφιού. Η χρήση ψυχεδελικών ουσιών ως μέσου πνευματικής διέγερσης και όχι προσωπικής παρακμής, είναι κάτι που στην κοινωνία ξαναρχίζει να μετασχηματίζεται. Παρόλα αυτά, το πώς δίνεις σε μία αρχική ιδέα την τελική του μορφή έχει να κάνει με την τεχνική και την χημεία των ανθρώπων που συνεργάζονται.

 

Σ: Πριν λίγο καιρό, είχατε δημοσιεύσει ένα βίντεο με δύο τραγούδια σας («Χαρμολύπη», «Χορός») ηχογραφημένα live. Στο βίντεο, βλέπουμε όλο το πάθος που έχετε γι αυτό και που αρμόζει σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα. Θα αλλάζατε κάτι στο συγκεκριμένο βίντεο ή, ενδεχομένως, πώς θα θέλατε να είναι κάποιο επόμενο;

 

Το συγκεκριμένο βίντεο, όπως αναφέρεται, είναι single shot recording. Έγινε στα πλαίσια των Sunday Tapes της Sonic Playground και πραγματικά αποτυπώνει το τι ακριβώς θέλαμε και κάναμε εκείνη την περίοδο. Δεν θα αλλάζαμε κάτι, καθώς όλα γίνανε με ένα φυσικό τρόπο. Κάποιο επόμενο βίντεο θα θέλαμε να γίνει στην παλιά Γιουγκοσλαβία μπροστά από κάποιο από τα φουτουριστικά μνημεία που χτιστήκανε στα 60s-70s.

Σ: Ποιο ή ποια όργανα θα θέλατε να προσθέσετε ίσως σε κάποια κομμάτια και γιατί;

 

Μας έχει ξυπνήσει μία τάση για λαούτο. Ίσως για να κάνουμε κάτι πιο «παραδοσιακό».

 

Λ: Ελληνικές μπάντες (εν ενεργεία ή όχι) που θαυμάζετε;

 

Modrec, Melt Mountain, Sancho 003, No Clear Mind, Jack Heart, A Victim of Society, Chickn, The Bonnie Nettles, Larry Gus, Colorgraphs, Rita Mosss, The Voyage Limpid Sound, Baby Guru.

 

Λ: Ποιο θα ήταν το ιδανικό line-up μιας μέρας σ’ ένα φεστιβάλ;

 

The Mars Volta, Beatles, King Gizzard & the Lizard Wizard, Björk, Doors, Ariel Pink, Gojira, Four Tet, Grateful Dead, Savages, Preoccupations (δεν ξέρουμε πώς θα πήγαινε η σειρά).

 

Σ: Με ποιον μουσικό (εν ζωή ή όχι) θα θέλατε να κάνετε παρέα (ή συγκεκριμένα παρέα στο backstage);

 

Κώστας: Grace Slick, John Bonham
Κωνσταντίνος: Nina Simone, Jimmy Page, Omar Rodríguez-López
Χρήστος Μπ.: Moondog, Flying Lotus
Χρήστος Μ.: Joe Cocker, Cedric Bixler-Zavala

 

Λ: Ποιο θα ‘ταν τo μεγαλύτερο κομπλιμέντο που θα θέλατε να διαβάσετε σε μια κριτική και ποιο το χειρότερο σχόλιο;

 

Μπορούμε να σας απαντήσουμε από αυτά που έχουν συμβεί ήδη σαν «κριτικές»:
– They are a fucking metaphysical rolling extremor monoroufiecstacy.
– Λυρικοί και έγχρωμοι.
– Ψυχεδελοfunk υβρίδιο.
– Ο τραγουδιστής δεν θα έπρεπε να τραγουδάει.
Ποιες είναι οι καλές και οι κακές;

 

Λ: Κλείστε τη συνέντευξη με τα σχέδια των Devamp Javu για το μέλλον.

 

Τα σχέδια μας είναι η σύνθεση νέου υλικού για τον δίσκο, όσα περισσότερα live και μετέπειτα ένα tour.

 

You might also like More from author

Comments

Loading...